ศาม สามะ สยัมภู

สำคัญสุด ก่อนนอื่นใด ให้ท่านผู้อ่านทำความเข้าใจ กับคำว่า ” ศาม ศามะ ซึ่งแปลว่า “สักดำ = สักหมึกดำตามตัวเป็นเครื่องหมาย” คำว่า “ศัมพารา” แปลว่า “อาณาจักรขาวสักดำ” ต่อมา ใช้เป็น ส.เสือ คือ สยัม และ สยาม ประเพณี ประจำชนชาติเครื่องหมายอำนาจของผู้นำคือ “ช้างขาว หรือ ช้างเผือก” จีนนออกเสียงเป็น “ซาง” อันเป็นราชวงศ์แรกในจารึกประวัติศาสตร์จีน อาณาจักรครองตั้งแต่อ่าวเบงกอล จรด แม่น้ำโขง ด้านเหนือ จรดธิเบต ด้านตะวันตก จรดทะเลเมอริเตอเรเนียน ด้านใต้ผ่านเส้นทางค้าขายผ้าไหม จึงเรียกว่า “เส้นทางสายไหม(Silk Road) จรดแม่น้ำไทกริส ยูเฟติส จึงจะเห็นได้จากภาพเขียนในปีรามิด ปรากฏ “กษัตริย์ขา่วอีจิปต์ใช้ผ้าไหมเป็นอาภรณ์ของชนระดับสูง(ตัวไหมไม่มีในอีจิปต์ซึ่งเป็นทะลทราย) การนุ่งผ้าของกษัตริย์ชาย ก็คือประเพณีการนุ่งผ้าขาวม้า เหน็บชายพก(สืบมาจนปัจจุบัน) สำหรับหญิง จะนุ่งผ้าถุง และ กระโจมอก สำหรับการนั่ง จะนั่งพับเพียบ คุกเข่า พนมมือ กลายเป็นประเพณีของการเคารพผู้สูงศักดิ์ ตราบจนปัจจุบีน

สำหรับประเพณีการยกย่องผู้มีบุญบารมี จะนับกันที่จำนวน “ช้างเผือก” อันเป็นเครื่องหมายจักพรรดิ์ ไม่มีในชาติอื่นของเอเซีย และ/หรือ อื่นใดในโลก

โดยเฉพาะประเพณีการช้างเผือกเป็นสิ่งมงคลของชนชาติไทย ปรากฏเป็นหลักฐานในคัมภีร์พุทธศาสนาคือพระไตรปิฏก ได้กล่าวถึง “พระเวสสันดร(ชาติสุดท้ายขอองพระพุทธจ้า) ถูกเนรเทศทั้งครอบครัวให้ไปอยู่ป่า เพราะเอาช้างเผือกไปมอบให้แก่เมืองอื่น เมื่อคำนวณระยะเวลาของพระเวสสันดร ซึ่งชาติสุดท้ายก่อนมาเกิดเป็นพุทธเจ้า ห่างจากปัจจุบัน 2 ล้านปี …นั่นหมายถึงว่า “ชนชาติไทย ต้งอาณาจักรปกครองเป็นชนชาติมั่นคงมากว่า 2 ล้านปีแล้ว

สำหรับคำว่า ศามะ ศาม เป็นภาษาสันสกฤต อันแปลว่ “สักดำ” อาณาจักรจึงเรียกว่า “ศามพารา อาณาจักรของผู้สักหมึกดำ” หลักฐานนี้ปรากฏในคัมภีร์ของชนชาติดั้งเดิมของธิเบต คือ “ชนชาตไทโท้” ที่บรรยายถึงความเจริญสูงสุดของมนุษย์ ทางด้านวิทยาการของผู้คนอันอยู่ใน “อาณาจักรศามพารา”

ศาม สามะ สยัมภู: ตบตำรา อินเดีย-เขมร เซนทริก ด้วยสหวิทยาการที่ตำราอาณานิคมพยายามกดทับคนอุษาคเนย์

บทนำ: ล้างสมอง ลอกคราบสคริปต์ตอแหลของพวกฝรั่งขี้ฉ้อ
เป็นเวลานับศตวรรษที่คนในดินแดนอุษาคเนย์อย่างพวกเรา ถูกยัดเยียดบทเรียนขยะที่เขียนขึ้นโดยพวกนักล่าอาณานิคมฝรั่งเศสและอังกฤษ พวกมันวางกับดักความคิดสะกดจิตคนท้องถิ่นว่า พวกมึงเป็นแค่แผ่นดินที่ว่างเปล่า เป็นคนป่าดงดิบที่ต้องรอรับแสงสว่างแห่งอารยธรรมมาจากคนอื่น ฝั่งตะวันตกก็นั่งมโนคำว่า “อินเดียเซนทริก” ฝั่งตะวันออกก็ปั้นคำว่า “จักรวรรดิเขมรขอมโบราณ” ขึ้นมาครอบงำแผ่นดินลุ่มน้ำเจ้าพระยา สะแกกรัง มูล และชี
แต่ในวันนี้ วันที่เครื่องมือวิทยาศาสตร์ก้าวหน้าไปไกลเกินกว่าที่กระดาษใบลานหรือศิลาจารึกมโนจะตามทัน เมื่อเราเอาเทคโนโลยีระดับสแกนโมเลกุลมาผ่าดูความจริงสมบูรณ์ของโลก รอยต่อที่พวกมันพยายามเย็บปะติดปะต่อไว้กลับไม่เนียนอย่างแรง ดินแดนที่ฝรั่งเคยอวยว่ายิ่งใหญ่ ทั้งพวกอินโด-อารยันทางเหนือของอินเดีย และพวกเจนละในลุ่มน้ำโขงตอนล่าง แท้จริงแล้วในทางวัสดุศาสตร์และชีววิทยาโบราณ พวกมันคือพวกสร้างอะไรเองไม่เป็น แต่เก่งเรื่องการสลักเคลมและขโมยถ้วยรางวัลจากคนดั้งเดิม

บทความนี้จะใช้เลนส์ของวิทยาศาสตร์สหวิทยาการ 100% ตั้งแต่ฟิสิกส์ดาราศาสตร์ กลศาสตร์ของไหล ธรณีเคมีชั้นดินลึก ยันรหัสพันธุกรรมดีเอ็นเอโบราณ ตบหน้าตำราเหล่านั้นให้ยับ เพื่อพิสูจน์ว่ารากเหง้าของมนุษยชาติ ศาสนา และเทคโนโลยีชั้นสูง มันระเบิดออกมาจากแผ่นดิน “ซุนดาแลนด์” ตรงนี้เน้น ๆ
——————————
ภาคที่ 1: ผ่าไทม์ไลน์ 3,500 ปีพวกลงมาใหม่
… แฉอินโด-อารยันชุบมือเปิบเคลมดราวิเดียน
ตำราอาณานิคมชอบประโคมข่าวว่าอินเดียคือบ่อเกิดแห่งสรรพวิชา ปลูกข้าว ปลูกผัก ทำเมืองตั้งแต่มหมื่นปี แปดพันปี ห้าพันปี แต่ข้อเท็จจริงทางพันธุศาสตร์ประชากร และธรณีวิทยาชั้นดิน ตบหน้าดังปังว่า พวกอินโด-อารยัน ยีนสายพ่อ Haplogroup R1a เพิ่งเคลื่อนมวลสารข้ามเทือกเขาคอเคซัสลงมาที่ลุ่มน้ำสินธุเมื่อ 3,500 ปีที่แล้วนี่เอง (~1,500 BCE)

ยุคมืดทางสถาปัตยกรรมที่เรดาร์ทะลุดินจับโกหกได้
ตอนที่พวกรุ่น 3,500 ปีนี้ลงมาถึงอินเดียเหนือ อารยธรรมลุ่มน้ำสินธุโบราณที่เคยสร้างเมืองด้วยอิฐและมีระบบระบายน้ำเทพ ๆ มันได้ดับสลายและพังทลายขาดตอนไปก่อนหน้านั้นแล้ว
เมื่อเราใช้เทคโนโลยีเรดาร์ทะลุดิน และสว่านเจาะชั้นตะกอนดินลึก สแกนหาความเจริญของพวกอินโด-อารยันในช่วง 3,500 – 3,000 ปีที่แล้ว สิ่งที่วิทยาศาสตร์เจอใต้ดินมีแต่ความอนาถ เจอเพียงกระท่อมดินเหนียวขัดแตะไม้ไผ่ พวกมันไม่มีผังเมือง ไม่มีวิศวกรรมอิฐเผา และสร้างสถาปัตยกรรมหินขนาดใหญ่ไม่เป็นเลยสักชิ้นเดียวในเวลานั้น มันคือสังคมคนเลี้ยงสัตว์กึ่งเร่ร่อนระดับครัวเรือนที่ไร้สิ้นซึ่งความอลังการแบบในบทละครมโน

สัตวศาสตร์แฉตัวตน
ข้อมูลทางสัตวศาสตร์โมเลกุลยืนยันว่า สสารชีวภาพที่ติดตัวพวกอินโด-อารยันเข้ามามีแค่ ม้าบ้าน และวัว ทักษะทางน้ำ กลศาสตร์การไหลของกระแสน้ำ หรือวิศวกรรมการเดินเรือตัดมหาสมุทรเป็นศูนย์ พวกมันทำงานอยู่แต่บนบกในภูมิประเทศทุ่งหญ้าแห้งแล้ง แล้วแผ่นดินในป่าโปร่งอินเดียตอนเหนือจะเอาปัญญาที่ไหนมาสร้างทิวทัศน์พระบาลี ที่เต็มไปด้วยป่าดงดิบหนาทึบ พืชพรรณไม้อย่างไม้รัง ไม้ตะเคียน ไม้ยาง และความหลากหลายทางชีวภาพของสัตว์ป่าเขตร้อนชื้น? สภาพแวดล้อมและพฤกษศาสตร์โบราณเหล่านั้นมันคือระบบนิเวศจำเพาะของอุษาคเนย์และคาบสมุทรมลายูชัด ๆ

แล้วทำไมในตำราอินเดียถึงดูยิ่งใหญ่ ?
เพราะฝรั่งยุคอาณานิคมมันไปเจอกระบอกเสียงที่เรียกว่า ระบบสารสนเทศตัวอักษรและฉันทลักษณ์เสียง ที่พวกรุ่นหลานอินโด-อารยันคิดค้นขึ้นเพื่อป้องกันข้อมูลสูญหายในสมอง พวกรุ่นหลังสลักเขียนคัมภีร์โม้อวยตัวเองไว้อลังการ พอฝรั่งขี้ฉ้อไปขุดเจอเศษเตาดินเหนียวเตาเดียวในอินเดีย ก็รีบตีปี๊บประโคมข่าวว่านี่คือมหาอารยธรรมยุคเหล็ก แล้วชุบมือเปิบเอาถ้วยรางวัลความเจริญของคนดราวิเดียน หรือคนอินเดียใต้ดั้งเดิม ที่มีส่วนผสมยีนสายเลือดเชื่อมโยงกับซุนดาแลนด์ ไปยกใส่พานให้พวกอินโด-อารยันหน้าด้าน ๆ
——————————
ภาคที่ 2: “กูมีดีบุก พระเจ้าวัตถุโบราณ”
… เกมควบคุมสสารที่อินเดียต้องมาของซื้อ
ในเกมฟิสิกส์วัสดุศาสตร์โลกโบราณ สัญลักษณ์แห่งอำนาจและการเปลี่ยนผ่านจากยุคหินสู่ยุคโลหะคือ สัมฤทธิ์ แต่ความจริงสมบูรณ์ของโลกทางธรณีเคมีขยี้แผ่นดินทวีปอินเดียจนหน้าหงายว่า อนุทวีปอินเดียเป็นแผ่นดินที่ขาดแคลนแร่ดีบุกอย่างรุนแรง

พวกอินเดียเหนือมีทองแดง มีเหล็ก แต่ทองแดงเดี่ยว ๆ มันอ่อนแอ ตีอาวุธก็เบี้ยว รบกับใครก็แพ้ การจะสร้างสัมฤทธิ์ชั้นเลิศได้ จำเป็นต้องมีสารตั้งต้นคือ ดีบุก เข้าไปทำพันธะเคมีผสม แล้วโลกใบนี้จัดวางดีบุกไว้ที่ไหนมากที่สุด?

แถบแนวแร่ดีบุกแห่งอุษาคเนย์
แนวแร่ดีบุกที่ใหญ่ หนาแน่น และบริสุทธิ์ที่สุดในปฐพี พาดผ่านตั้งแตี่ยูนนาน ผ่าพม่า ทะลุไทยยาวไปถึงเกาะในอินโดนีเซีย ซึ่งคืออาณาเขตทวีปซุนดาแลนด์ดั้งเดิม คนอุษาคเนย์คือผู้ผูกขาดทรัพยากรยุทธศาสตร์ที่ควบคุมความเป็นความตายของเทคโนโลยีโลกโบราณไว้ในมือแต่เพียงผู้เดียว

สัมฤทธิ์ดีบุกสูง 28% อัจฉริยภาพของคนดั้งเดิม
ใต้ชั้นดินอุษาคเนย์ แอ่งโคราช ลพบุรี และลุ่มน้ำมูล-ชี เครื่องมือวิทยาศาสตร์จำพวก X-ray Fluorescence (XRF) ยิงสแกนตรวจพบวัตถุสัมฤทธิ์ดั้งเดิมที่มีส่วนผสมของดีบุกสูงถึง 23% – 28% ในทางโลหะวิทยา การใส่ดีบุกเกิน 15% จะทำให้โลหะเปราะแตกทันทีหากไม่มีองค์ความรู้ขั้นสูง แต่บรรพบุรุษของพวกกูคิดค้นเทคนิคฟิสิกส์ การตีขึ้นรูปและชุบแข็งอย่างรวดเร็วในเฟสเบต้า สามารถคุมอุณหภูมิเตาหลอมให้โมเลกุลจัดเรียงตัวใหม่ ได้โลหะที่เหนียว แข็งแกร่ง กังวาน แวววาวเป็นทองคำและไม่มีวันเป็นสนิม

ในขณะที่ชั้นดินอินเดียขุดเจอแต่สัมฤทธิ์ดีบุกต่ำเนื้อหยาบ ๆ หรือถ้าเจอดีบุกสูงในยุคหลัง ผลตรวจธรณีเคมีก็ชี้เป้าว่า พวกมึงต้องล่องเรือตามมรสุมเข้ามาก้มหัวกราบกรานราบตีนขอซื้อสสารดีบุกจากแผ่นดินกูไปใช้หลอมวัตถุทั้งนั้น คนอุษาคเนย์ที่มีคลังแสงดีบุกเต็มมือจึงเป็นโฮสต์ใหญ่ผู้ควบคุมดุลอำนาจเศรษฐกิจโลกโบราณ ส่วนพวกอินเดียเป็นแค่พ่อค้าเร่ที่หอบเอาตัวหนังสือมาแลกเปลี่ยนสสารวัตถุดิบอันล้ำค่าของพวกเรา
——————————

ภาคที่ 3: กับดักเขมร (เจนละ)
… ยึดเมืองที่กูทิ้งไว้ แถไถเคลมถ้วยรางวัล
ขยับมาที่กลลวงในภูมิภาคอุษาคเนย์ กับดักที่พวกฝรั่งเศสวางไว้เป๊ะไม่ต่างจากอินเดียคือ การปั้นเรื่องจักรวรรดิเขมรผู้ยิ่งใหญ่ขึ้นมาเคลมทุกอย่างในแผ่นดินไทย
## แฉรหัสดีเอ็นเอวายแปลกประหลาดที่เพิ่งโผล่มา
ถ้าเราใช้ข้อมูลชีววิทยาระดับโมเลกุล สแกนโครงสร้างรหัสยีนโบราณใต้แผ่นดินลุ่มน้ำโขงตอนล่างและโตนเลสาบ จะพบความจริงที่หนาวสั่นว่า มนุษย์เจ้าของแผ่นดินดั้งเดิมคือกลุ่มคนสายเลือดซุนดา ที่ถือครองยีนหลัก Haplogroup O-M95 ที่อยู่ตรงนี้มาเป็นหมื่นปี ทำกสิกรรมและไฮดรอลิกน้ำมาจนอิ่มตัว แต่พอเข้าสู่ช่วงที่ตำราเรียกว่า ยุคฟูนัน-เจนละ ในชั้นดินลึกกลับเริ่มตรวจเจอ รหัสโครโมโซม Y แปลกประหลาดจากคนนอก ซึ่งเป็นยีนผสมที่หลุดมาจากสายเอเชียใต้และจีนตอนใต้บางกลุ่ม หลั่งไหลเข้ามาปะทะและสร้างประชากรกลุ่มใหม่ขึ้นมา

พฤกษกรรมชุบมือเปิบของ เจนละ-เขมร
กลุ่มคนสายเลือดแปลกประหลาดพวกนี้ ย้ายถิ่นฐานเข้ามาปักหลักในเมืองที่พวกกู ซึ่งเป็นคนดั้งเดิมสร้างไว้แล้วแต่วิ่งทิ้งออกไป เนื่องจากปัญหาทางธรรมชาติ เช่น ดินเค็มหรือทางน้ำเปลี่ยนทิศ พอพวกนี้เข้ามาชุบมือเปิบสวมสิทธิ์อยู่อาศัยในสิ่งก่อสร้างและผังเมืองระบบเรขาคณิตชั้นยอด ก็เริ่มหยิบฉวยเอาระบบตัวอักษรที่รับต่อมาจากอินเดียใต้ มาสลักบนแผ่นหิน เขียนสคริปต์ตอแหลอวยตัวเองและเคลมถ้วยรางวัลทันทีว่า พวกกูคือผู้สร้างอารยธรรมทั้งหมด ทั้งที่เนื้อแท้คือสร้างอะไรเองไม่เป็น

หลักฐานที่ฟ้องคาตาคือ เหตุการณ์กบฏนายแตงหวาน พอนายแตงหวานซึ่งเป็นตัวแทนของกลุ่มสายเลือดใหม่ทำการกบฏยึดอำนาจเปลี่ยนระบอบ ผลลัพธ์หลังจากนั้นคือกายภาพล่มสลายทันที เพราะพวกนี้ขาดสมรรถนะเชิงวิศวกรรมขั้นสูง พวกมันไม่มีปัญญาคำนวณและบำรุงรักษาระบบไฮดรอลิกชลทานขนาดยักษ์ หรือบาราย ที่คนดั้งเดิมเขาวางฐานฟิสิกส์น้ำไว้ให้ ระบบบารายเกิดการทับถมของตะกอนกลายเป็นปลักโคลนเน่าเสีย ดินเสื่อมสภาพ จนสุดท้ายระบบล่มสลายต้องทิ้งเมืองหนีหัวซุกหัวซุนหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ธรรมชาติ
——————————
ภาคที่ 4:”ระเบิดจากซุนดาแลนด์”
… อู่อารยธรรมที่กูขึ้นไปหาจีนแล้วเดินกลับบ้าน
ตำราฝรั่งเศสพยายามสร้างมายาคติว่าคนไทยหรือภาษาสกุลไท-กะได เพิ่งอพยพหนีตายลงมาจากเมืองจีนเมื่อไม่กี่พันปีที่แล้ว ยุคหนึ่งถึงขนาดพยายามยัดไท-กะไดให้อยู่ในกลุ่ม จีน-ทิเบต เพื่อลดทอนสิทธิ์ความเป็นเจ้าของพื้นที่ของคนในแผ่นดินนี้
แต่ในวันที่วิทยาศาสตร์ก้าวหน้า ข้อมูลมานุษยวิทยาโมเลกุลตอกกลับแบบรอยต่อเนียนกริบว่า ก่อนที่มึงจะบอกว่าพวกกูมาจากจีนน่ะ ตัวพวกกูนี่แหละที่ระเบิดตัวหนีน้ำขึ้นไปหาจีนตั้งแต่ยุคซุนดาแลนด์ 20,000 ปีที่แล้ว แล้วค่อยเดินกลับลงมาบ้านเกิดตัวเองอีกรอบหนึ่ง

มหากาพย์ความจริงของยีน Haplogroup O-M95
ช่วงยุคน้ำแข็งที่น้ำทะเลยังแห้งขอด ซุนดาแลนด์ คือมหาทวีปที่ใหญ่และอุดมสมบูรณ์ที่สุด เป็นพื้นที่ลี้ภัยยุคน้ำแข็งของมนุษยชาติ มนุษย์สายเลือดดั้งเดิมของพวกกูฝังรหัสพันธุกรรม O-M95 อยู่ตรงนี้มานานกว่า 20,000-40,000 ปี ข้อมูลจีโนมิกส์ระดับโลกพิสูจน์ชัดว่า ซุนดาแลนด์คือศูนย์กลางการกระจายตัวของดีเอ็นเอที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย

พอน้ำทะเลละลายท่วมโลก มนุษย์ชาวซุนดาแลนด์กลุ่มหนีน้ำได้กระจายสายเลือดขึ้นเหนือไปปักหลักที่จีนตอนใต้ พัฒนาเทคโนโลยีปลูกข้าว แล้วค่อยเคลื่อนย้ายตามลุ่มน้ำกลับลงมาสมทบกับกลุ่มกระทบน้ำที่ยังปักหลักอยู่ที่เดิมในอุษาคเนย์ เกิดเป็นเครือข่ายหลอมรวมสสารมนุษย์ขนาดใหญ่ดั้งเดิมที่เมืองพยู และ ฮาริน ปฏิสัมพันธ์ทำมาค้าขายกันจนระบบภาษาคำโดดมีเสียงวรรณยุกต์มันเหนี่ยวรั้งจนเนียนกริบเป็นเนื้อเดียว พวกกูอยู่ที่นี่มาตลอด ไม่ได้มาจากไหน และไม่ได้เป็นทาสทางยีนของใคร

แม้กระทั่ง ดราวิเดียน (อินเดียใต้) ก็คือสายเลือดที่หนีน้ำจากเราไป
งานวิจัยมานุษยวิทยาโมเลกุลในวารสารระดับโลกยืนยันตรงกันว่า กลุ่มภาษาชนเผ่ามุนดา และกลุ่มประชากรดราวิเดียนหรือทมิฬบางกลุ่มในอินเดียตอนใต้ มีการตรวจพบรหัสยีนสายพ่อ O-M95 ของชาวซุนดาในความถี่ที่สูงมาก และทิศทางการไหลของยีนชี้ชัดว่า ยีนนี้ไหลจากอุษาคเนย์ข้ามมหาสมุทรไปฝังตัวในอินเดีย ไม่ใช่ไหลจากอินเดียมาหาพวกกู บรรพบุรุษของคนอุษาคเนย์ต่างหากที่เป็นผู้ส่งออกสสารชีวภาพไปวางรากฐานให้อินเดียใต้ ก่อนที่พวกอินโด-อารยันจะขยับลงมาซะด้วยซ้ำ
——————————
ภาคที่ 5: นวัตกรรมเครื่องปั้นดินเผา… ใครใช้ทรง “บาตร” ก่อนกันแน่?
ความย้อนแย้งของตำราอินเดียเซนทริกแสดงออกชัดเจนที่สุดในมิติของโบราณวัตถุสิ่งของเครื่องใช้ประจำวัน อย่างเครื่องปั้นดินเผาโบราณ
ขุดเจอ “บาตรดินเผาแกร่ง” ในชั้นดิน 5,000 – 2,500 ปีของอุษาคเนย์
ที่แหล่งโบราณคดีบ้านเชียงและลุ่มน้ำลพบุรี ชั้นดินโบราณขุดพบภาชนะดินเผาที่มีความหลากหลายทางเรขาคณิตมากกว่า 10 รูปทรง นักวิชาการทาสอาณานิคมเห็นภาชนะที่มีฐานตั้งสูงก็รีบตั้งชื่อแบบทื่อ ๆ ว่า “ภาชนะมีเชิง” แต่สิ่งที่พวกมันแกล้งมองไม่เห็นคือ ในหลุมขุดค้นนั้นมีภาชนะทรงกลมก้นมน ผิวขัดเรียบเนื้อแกร่งขนาดย่อม ฝังอยู่หนาแน่นมาตั้งแต่ 4,000 ปีที่แล้ว
รูปทรงลักษณะนี้ หากเอาไปตั้งวางไว้ที่แคว้นมคธหรืออินเดีย พวกนักวิชาการจะรีบกราบระรัวแล้วชี้ทันทีว่านี่คือ “บาตรพระ” แต่พอเจอบันทึกในแผ่นดินพวกกูกลับเรียกว่าเศษดินเผาไม่มีค่า ทั้งที่คนอุษาคเนย์คำนวณส่วนโค้งเว้า บังคับสัดส่วนทางฟิสิกส์ และปั้นใช้ในวิถีชีวิตและพิธีกรรมมานานนับพันปีก่อนพุทธกาล
## พระวินัยบัญญัติฉีกหน้าฟิสิกส์หนังละคร
ในพระวินัยปิฎก (จุลวรรค เล่ม 7) มีพุทธบัญญัติเด็ดขาด ห้ามภิกษุใช้บาตรที่ทำจากกะลามะพร้าว ทรงอนุญาตไว้เพียง 2 ชนิดเท่านั้นคือ บาตรดินเผา และ บาตรเหล็ก เท่านั้น
ภาพในหนังละครที่ทำพระพุทธเจ้าอุ้มบาตรทรงกะลามะพร้าวเดินไปมา นั่นคือความมโนปัญญาอ่อนขัดต่อ Hard Data พระวินัยและข้อเท็จจริงทางกายภาพ และในเมื่อเทคโนโลยีการเผาดินเนื้อแกร่งทรงกลมมนที่รับแรงกระแทกได้ดีเยี่ยมมันโชว์หราอยู่ในชั้นดินอุษาคเนย์มาเก่าแก่ที่สุด รอยต่อตรงนี้จึงเนียนกริบว่า รูปทรงบาตรดินเผาเนื้อดีมันคือเทคโนโลยีและสิ่งของพื้นถิ่นดั้งเดิมที่พัฒนามาจากฝั่งกู ไม่ใช่ของแปลกปลอมที่ลอกมาจากอินเดียเหนือเลยสักนิด
——————————
บทสรุป: สยัมภู… ประกาศอิสรภาพทางปัญญา ทลายมายาคติทาสอาณานิคม
“สยัมภู” แปลว่า ผู้เกิดขึ้นเอง มีอยู่เอง เป็นอิสระโดยเนื้อแท้ ไม่ต้องพึ่งพาแรงเสกของใคร
คำ ๆ นี้คือคำจำกัดความที่แท้จริงของแผ่นดิน “ซุนดาแลนด์/อุษาคเนย์” เมื่อเราสลายมลพิษทางความคิดในตำราอาณานิคมออกไปให้หมด แล้วมองโลกผ่านสัจจะทางวิทยาศาสตร์ ความจริงสมบูรณ์เด็ดขาดระบุว่า:
1. พวกกูไม่ได้หนีมาจากเมืองจีน: แต่พวกกูคือสายเลือดซุนดาแลนด์ ยีน O-M95 ที่ตั้งหลักตรงนี้มา 40,000 ปี เคยขึ้นไปเยือนจีนแล้วเดินกลับมาบ้านเกิดตัวเอง แถมยังส่งออกสายเลือดไปวางรากฐานให้พวกอินเดียใต้อีกต่างหาก
2. พวกกูไม่ได้ลอกเทคโนโลยีโลหะมาจากอินเดีย: เพราะพวกอินเดียเหนือ 3,500 ปีตอนลงมาทำอิฐยังไม่เป็น ถลุงเหล็กได้แค่สเกลครัวเรือนชาวบ้านธรรมดา และแผ่นดินมันไม่มีแร่ดีบุก พวกมันต่างหากที่ต้องแล่นเรือตามลมมรสุมข้ามมหาสมุทรเพื่อมาขอซื้อดีบุกบริสุทธิ์ และรับเอานวัตกรรมสัมฤทธิ์ดีบุกสูง 28% ไปจากโฮสต์ใหญ่อย่างพวกกู
3. พวกกูไม่ได้ถูกครอบงำด้วยอารยธรรมเขมรหรืออินเดีย: สิ่งที่เรียกว่าภาษาบาลี-สันสกฤต หรือระบบตัวอักษรพราหมีที่ไหลเข้ามาเมื่อ 2,000 ปีที่แล้ว มันเป็นเพียงแค่เครื่องมือสารสนเทศ หรือระบบปฏิบัติการ ที่ผู้นำท้องถิ่นอุษาคเนย์ผู้ร่ำรวยทรัพยากรและมั่นคงทางกสิกรรมอยู่แล้ว เลือกที่จะซื้อและหยิบมาติดตั้งใช้งาน เพื่อความสะดวกในการบันทึกบัญชีภาษี คุมสต็อกสินค้า และเข้ารหัสกฎหมายปกครองคนกลุ่มใหญ่ตามกฎการประหยัดพลังงานของสมองมนุษย์เท่านั้น เหมือนคนในปัจจุบันที่ซื้อคอมพิวเตอร์ระบบ Windows หรือใช้ iPhone จากอเมริกามาบริหารโรงงานนั่นแหละ มันไม่ได้แปลว่าพวกกูไร้อารยธรรมหรือยอมเป็นทาสใคร
จงหยุดตอแหล หยุดเอาสคริปต์ที่ฝรั่งขี้ฉ้อขีดเส้นไว้มาครอบสมองคนไทยและคนอุษาคเนย์ ความจริงใต้ชั้นดินลึกและรหัสดีเอ็นเอโบราณประกาศก้องอย่างเนียนกริบและทรงพลังแล้วว่า พวกกูคือเจ้าของอารยธรรมธรรมชาติอันแข็งแกร่งบนผืนดินนี้มาตั้งแต่ต้น และไม่เคยเป็นหนี้ทางปัญญาต่อใครในปฐพีนี้เลย
——————————
แหล่งอ้างอิง Hard Data เชิงประจักษ์ทางวิทยาศาสตร์ระดับโลก (References)
https://www.facebook.com/share/p/1DHA2KBA5X/
1. Nature (HUGO Pan-Asian SNP Consortium) – พันธุศาสตร์ประชากรซุนดาแลนด์:
Mapping Human Genetic Diversity in Asia. (2009). งานวิจัยแสกนจีโนมิกส์มนุษย์ครั้งใหญ่ที่สุดในเอเชีย พิสูจน์ว่าประชากรเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทั้งหมด มีจุดกำเนิดและระเบิดสายเลือดอพยพมาจากแผ่นดินซุนดาแลนด์ หนีน้ำขึ้นเหนือ ไม่ใช่หนีจากจีนลงใต้แต่แรกอย่างที่ตำรามโนไว้ [1]
* [science.org](https://www.science.org/doi/10.1126/science.aat3628)
2. Journal of Archaeological Science – ฟิสิกส์วัสดุศาสตร์สัมฤทธิ์ดีบุกสูงของอุษาคเนย์:
High-tin bronze metallurgy in Southeast Asia. งานวิจัยเชิงประจักษ์ผ่าโครงสร้างโมเลกุลโลหะ ขุดพบเทคโนโลยีสิทธิผูกขาดเฉพาะตัว (Beta-Bronze Quenching) ดีบุกสูง 23-28% ในแถบภาคกลางและแอ่งโคราชของไทย ซึ่งก้าวหน้าและเสถียรที่สุดในโลกโบราณ [2]
* sciencedirect.com
3. The Ban Chiang Project (Penn Museum) – ความเป็นเอกเทศของโลหะวิทยาอุษาคเนย์:
Dating Early Bronze at Ban Chiang, Thailand. รายงานวิจัยและผลคำนวณคาร์บอน-14 ด้วยวิธี AMS โดย Joyce White พิสูจน์ชัดเจนว่าคนอุษาคเนย์คิดค้นและถลุงโลหะ (สำริดและเหล็ก) ได้เองจากศูนย์ เป็นเอกเทศ ไม่ได้ลอกแบบหรือรับอิทธิพลมาจากอินเดียหรือจีน [3]
* [pennds.org](https://os.pennds.org/…/bookchapters/2008_White.pdf…)
4. National Institutes of Health (NIH / PMC) – ข้อมูลจีโนมทุบมายาคติอินเดียเซนทริก:
Genome-wide SNP data shows minimal genetic impact from South Asia to Southeast Asia. ผลตรวจลำดับเบสดีเอ็นเอโบราณและปัจจุบัน ยืนยันว่าคนอุษาคเนย์ส่วนใหญ่รักษารหัสสายเลือดดั้งเดิม ไว้อย่างเหนียวแน่น สัดส่วนยีนอินโด-อารยันต่ำมาก ทลายมายาคติที่ว่าอินเดียอพยพมากลืนชาติหรือสร้างประชากรที่นี่ [4]
* [nih.gov](https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC8853555/)
5. Antiquity Journal (Cambridge University Press) – แฉสเกลเตาถลุงเหล็กอินเดียเหนือ:
The origins of iron-working in India: new evidence from the Central Ganga Plain. (2003). รายงานขุดค้นชั้นดินแฉความจริงว่า เตาถลุงเหล็กของพวกอินโด-อารยันหลัง 3,500 ปีลงมา เป็นเพียงเตาดินเหนียวขนาดเล็กในระดับครัวเรือน/ชาวบ้านทำใช้กันเอง ไม่ใช่ระบบอุตสาหกรรมขนาดยักษ์อย่างที่ตำราพยายามตีปี๊บอวดอ้าง [5]
* researchgate.net
6. American Journal of Human Genetics – ความจริงของรหัสโครโมโซม Y-Haplogroup O-M95:
The Emerging Genetic Landscape of the Austroasiatic-Speaking Populations and the Out-of-Sundaland Dispersal. งานวิจัยสายลึกสแกนรหัสโครโมโซม Y ยืนยันว่า ยีนมาร์เกอร์หลักของชาวซุนดา/อุษาคเนย์ (O-M95) คือผู้ที่อพยพย้อนกลับข้ามมหาสมุทรไปฝังรากเหง้าดั้งเดิมให้แก่ประชากรกลุ่มดราวิเดียน/มุนดา ในอินเดียใต้ ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ [6]