นักจักวาลวิทยา และ นักวิทยาศาสตร์ได้ค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะที่มีคุณสมบัติอันเหมาะสมแก่การอยู่อาศัย (Habitable Zone) โดยดวงที่สำคัญและได้รับความสนใจมากที่สุด
– Gliese 12b: ดาวเคราะห์ขนาดใกล้เคียงกับโลก อยู่ห่างออกไปประมาณ 40 ปีแสงแค่เพียง ดาวดวงนี้มีอุณหภูมิพื้นผิวอุ่นพอดีซึ่งแม่มีน้ำ และ มหาสมุทร ที่มนุษย์สามารถอาศัยอยู่ได้ และ ที่สำคัญที่สุดคืือ ได้ปรากฏแสงสว่างบนพื้นผิวดาว เกาะกลุ่มรวมกัน กระจายไปทั่วดวงดาว คล้ายกับเป็นแสงสว่างของชุมชนเมืองที่มีผู้คนอาศัย เช่นเดียวกับในโลกมนุษย์ สิ่งนี้เป็นปริศนาสำหรับนักมนุษย์์วิทยา และ คณะผู้เชี่ยวชาญขององค์การNASA ทียังหาคำตอบที่ชัดเจนไม่ได้ในขณะนี้ จึงปิดเป็นความลับสุดยอดที่ไม่เผยแผ่แก่ประชาชนชาวโลกให้ได้รับรู้
::ในพระไตรปิฏก คัมภีร์ของพุทธศาสนา ซึ่งมีอายุเกือบ 3000 ปี ได้ปรากฏจารจารึกเป็นหลักฐานว่า
“….พระบรมศาสดา สัมมาสัมพพุททธเจ้า ศาสดาของพระพุทธศาสนา ท่านมีพุทธจริยวัตรที่จะต้องเทศนาในกับเหล่าสิ่งมีชีวิตในต่างจักวาล ตั้งแต่เที่ยงคืนถึงย่ำรุ่ง ตลอดระยะเวลาอันทรงพระชนมายุของพระองค์์
และ แม้ในพุทธเทศนานับร้อยกัณฑ์ก็ปรากฏข้อความว่า พุทธองค์ทรงตรัสว่า ในสากลจักวาลนั้นกว้างใหญ่ไพศาลสุดเปรียบประมาณ และเป็นที่สถิตย์์ของสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า “พรหม เทพเทวา” มากมายนับแสนโกฐจักวาล
โดยเฉพาะคัมภีร์มหาสมัยสูตร ก็ได้บรรยายลักษณะของสิ่งมีชีวิตต่างมิติเหล่านี้ไว้อย่างชัดเจน
ที่สำคัญที่สุดก็คือ เหล่าสิ่งมีชีวิต หรือ พรหมเทพเทวาเหล่านี้ ได้ถวาย “รหัสCode” ที่ใช้ในการสื่อสาร ปฏิสัมพันธ์์ติดต่อกับสิ่งมีชีวิตต่างจักวาล เสวนาธรรม อันพระพุทธองค์ได้ทรงแสดง เฉพาะบนเทวโลกได้ ให้ปราศจากข้อสงสัยในพุทธวิถี วิธีปฏิบัติ
ซึ่งการใช้ รหัสเพื่อปฏิสัมพันธ์์กับปวงพรหมเทพเทวา จึงได้ถูกนำมาใช้เป็นบทนำในการประกอบพุทธศาสพิธี อันเป็นที่รู้จักของชาวพุทธในชื่อของ “บทนะโม…” ที่ใช้เป็นบทนำในการทำสังฆกรรม และ พุทธศาสนพิธีสืบมานับแต่พุทธกาลจวบจนปัจจุบัน
ซึ่งพุทธศานิกชนย่อมรู้ซึ้งเป็นอย่างดีว่า พุทธศาสนามิใช่ “เทวนิยม(ลัทธิบูชาเทวดา)” แต่ “บทนะโม..” ก็ยังคงนำมาใช้ในทุกพิธิอย่างเป็นปกติจะขาดเสียมิได้ และนี่คือคำอธิบายให้หายสงสัยในพระธรรมคำสอน ของพระบรมศาสดา สัมมาสัมพุทธเจ้า ในเรื่องของการมีอยู่จริงของสิ่งมีชีวิตในสากลจักวาลนั้น มีอยู่จริงแท้
Kuru Rin Po Chae
12 Sep 2569
04:11:am
